วันอังคารที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

สาเหตุของการหย่าร้าง

สาเหตุของการหย่าร้าง

               เมื่อเช้านั่งอ่านบทความในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ขณะที่รอรับเครื่องโปรเจคเตอร์ ไปจัดห้องประชุม พบบทความหนึ่งที่กลายเป็นปัญหาใหญ่ของการแต่งงาน รวมทั้งผู้หญิงด้วย บทความนี้กล่าวถึงการที่เกย์แต่งงานกับผู้หญิง เป็นครอบครัวเพื่อปิดบังสถานะทางเพศที่ไม่อาจแสดงออกได้ในทางสังคม เพราะสังคมไทยยังมองว่าคนที่ประสบความสำเร็จจะต้องมีครอบครัวเท่านั้น ยังชื่นชมการแต่งงานและมีครอบครัวว่าเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ทำให้เกิดปัญหาของเกย์เลือกแต่งงานกับผู้หญิงและผุ้ก็เลือกที่จะแต่งงานกับเกย์ด้วยเหตุผลแต่ละฝ่าย แต่เมื่อแต่งงานไปแล้วสภาพของครอบครัวหาได้เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบอย่างที่หวังเป็นกลายเป็นปัญหาอันดับต้น ๆ ของการเลิกราจากการเป็นครอบครัวก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อไปมองเห็นข้อมูลการหย่าร้างของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย พบว่าปีที่แล้ว (พ.ศ. 2553) มีการหย่าร้างถึง 36 % ซึ่งเกือบจะครึ่งหนึ่งของการจำนวนผู้ที่แต่งงานทั้งหมด และแต่ละปีมีแนวโน้มมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้สาเหตุที่ของการแต่งงานกับเกย์จะไม่ใช่ประเด็นปัญหาหลัก ยังมีประเด็นอื่นอีก เช่น การทำร้ายร่างกาย, ปัญหาเรื่องนอกใจ, ปัญหาการติดอบายมุข เป็นต้น แต่สาเหตุหลักของการเลิกกันของคนยุคใหม่คือความอดทนของแต่ละฝ่ายน้อยลง และมีความเข้าใจเรื่องการใช้ชีวิตคู่ และครอบครัวต่ำไป นอกจากนี้ผมยังศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวข้องว่า ผู้หญิงที่แต่งงานกับเกย์ต้องเลิกกันทุกคู่หรือไม่ พบว่าไม่จำเป็นทุกคู่ แต่แนวโน้มที่จะเลิกลามีมากเกินร้อยละ 50 นับวันที่กลุ่มเกย์ในสังคมไทยจะกว้างมากขึ้น ไม่่ใช่ว่ามีจำนวนมากขึ้น หรือเป็นไปตามกระแส หรือแฟชั่น แต่สื่อทำให้กลุ่มคนเหล่านี้รู้สึกว่าเยอะขึ้น เช่น New Media, Social Network เป็นต้น สังคมไทยต้องเปิดรับคนกลุ่มนี้ และยอมรับว่าคนกลุ่มนี้มีชีวิตอยู่จริงและต้องการสภาพความเ้ป็นอยู่ที่แท้จริง ผู้หญิงก็จะปลอดภัยมากยิ่งขึ้น (หากผู้หญิงไม่ยินยอมเองนะครับ)

วันพุธที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2554

เมื่อไม่มีผู้ชาย 100 %

เมื่อไม่มีมีผู้ชาย 100%

            ไม่รู้ว่าสังคมนี้เปิดใจให้กับกลุ่มรักร่วมเพศของชายๆ กันมาก หรืออย่างไร เพราะมองไปทางไหนกับมองเห็นผู้ชาย (น้อยกว่า100%) ควงกับผู้หญิงเกลื่อนถนน (มิได้เจตนาไม่ดีนะครับ) แต่ด้วยการคิดแง่ดีของผม นึกไปถึงการยอมรับว่าเกย์ก็คือผู้ชาย ผู้หญิงถึงได้กล้าที่จะคบหา และยังมีลักษณะความเป็นชายอยู่ และส่วนใหญ่แล้วผู้ชาย (น้อยกว่า 100%) ก็หน้าตาหล่อๆ ทั้งนั้น ทำให้หัวใจของสาว ๆ อ่อนละทวย กันบ้างละครับ ผมจึงตั้งข้อสังเกตว่าเพราะใดผู้หญิงยังยอมคบกับเกย์ บางรายถึงขั้นตกลงแต่งงานอยู่เป็นครอบครัว ผมจึงลงประเด็นไว้ดังนี้
๑. มีการได้เสียกันแล้วจึงมีความแน่นแฟ้นกันแล้ว พอมารู้เรื่องตัวจริงของผู้ชายของตัวเอง ถึงแม้จะเจ็บปวด แต่ก็ต้องยอมรับเพราะได้เสียไปแล้ว และเกิดความรักขึ้นมาแล้ว ทำให้ต้องยอมรับ และมีความหวังว่าผู้ชาย (ที่คบหา) เมื่อแต่งงานมีครอบครัวแล้วจะมีความรับผิดชอบแล้วก็หยุดพฤติกรรมการ (คัน) ของตัวเองได้
๒. ถึงแม้ยังไม่มีการได้เสียกัน แต่ด้วยข้อมูลที่กว้างของสังคมปัจจุบัน ทำให้ผู้หญิงยอมรับกันมากขึ้น เพราะผู้หญิงสมัยใหม่เปลี่ยนคนรักก็ง่ายดายเหมือนกัน ถึงแม้จะมีความเสี่ยงหน่อยแต่ก็ทนได้ และเป็นประเภทที่มั่นใจในความรักกว่าสามารถเปลี่ยนแปลงเค้าได้
๓.  กลุ่มผู้หญิงที่ไม่มีความรู้เรื่องเก้งกวางเลย มั่นใจว่าเค้าไม่เป็นและสภาวะที่มีความรักย่อมมองไม่เห็นอะไรเลย "เค้าถึงได้บอกกันว่า ความรักทำให้คนตาบอด" มันเป็นเสียอย่างนี้

        การคบผู้ชาย (ไม่ครบ 100%) เป็นแฟนและเข้าขั้นถึงตกแต่งกัน ย่อมมีความเสี่ยง วันไหนที่เค้าทนไม่ได้ย่อมแสดงสิ่งที่เก็บกดไว้ออกมา แต่ใช่ว่าจะเป็นเสียทุกคน อย่างไรก็ตามเมื่อมีการปรับความเข้าใจกันแล้ว และปรับสภาพความเป็นอยู่หลังแต่งงานก็ทำให้การอยู่กันยาวนานขึ้นก็เป็นได้ เรื่องความรัก การครอบครองใช่ว่าจะมีกฎตายตัว ผู้หญิงที่มีสามีเป็นเก้งกวางอยู่กันจนแก่เฒ่าก็มี แต่ว่ามันมีความเสี่ยงสูงกว่าปกติต่อการหย่าร้างเท่านั้นเองครับ